Laatste dag Schotland

Vandaag was dan toch echt de laatste dag in Schotland. Jammer maar helaas. Na een flinke nacht in een beter bed dan in de camper hebben we even ontbeten verderop in een cafeetje. Edwin ging voor een Schots ontbijt compleet met haggis, worst, black pudding en bonen. Ik koos wat neutralers. Daarna gingen we door met de bus naar Calton Hill vanaf waar je een fantastisch uitzicht hebt over de stad. Je kon ook naar de oude vulkaan wandelen maar na een dag slenteren in Edinburgh en alle trappen naar Calton Hill wilden onze benen niet meer zo ver bergop. Dus hebben we bij het uitzichtpunt even lekker in het zonnetje van het uitzicht genoten. 

Daarna zijn we toch weer naar de oude binnenstad gegaan. Beetje slenteren, terrasjes pakken en kijken bij alle straatartiesten. William Wallace was er ook weer maar nu waren er heel veel straatartiesten, niet alleen met de doedelzak maar ook met gitaar en er waren mensen in de weer met vuur en met goocheltrucs. Een gezellig geheel en het weer werkte ook mee: we hadden slechts een paar druppels.

We bezochten ook nog de St. Giles' kathedraal waar ook Queen Elizabeth in 2022 opgebaard heeft gelegen. Een prachtige kerk met mooie hoge bogen en mooi glas in lood.

Om half 4 hadden we een foodtour geboekt met een local die ons een aantal echte Schotse dingen liet proeven : haggis, tatties & neeps (haggis met aardappelpuree en koolraappuree), cullen slink (soep met gerookte vis, aardappelen, ui en crème), cranachan (een toetje met framboos, honing, havermout, whisky en slagroom), een scotch pie met een harde korst en gemalen vlees en white pudding (havermout, uien, rund / varkensvet) met typisch Schotse worchester/ azijnsaus. Verder dronken we Iron Brew (irn bru) - mierzoet - en uiteraard whisky in een bar met livemuziek.

Omdat we vrij vroeg klaar waren met de foodtour had de gids nog tijd om ons nog wat te laten zien van de stad: de Grass Market waar vroeger mensen opgehangen werden, de drie restanten van de stadsmuren en de hond Bobby, die na het overlijden van zijn baasje, een agent, 14 jaar op zijn graf bleef slapen. Er is een standbeeld van het beest geplaatst dichtbij het graf van de agent en je kunt over de neus van het beest wrijven voor geluk. Ik heb het even bij een foto gehouden.

Na de foodtour hebben we nog een allerlaatste drankje gedronken op de Royal Mile, bij een kroeg genaamd Angels wit Bagpipes en zijn we met bus 7 weer naar onze accommodatie gegaan. 

Daar hebben we de laatste spullen ingepakt. Morgen vliegen we naar huis met een hoop mooie herinneringen en verhalen op zak. Dan begint maandag het echte leven weer en kunnen we uit gaan kijken naar onze volgende roadtrip in oktober. 

Edinburgh - dag 1

Vanmorgen hebben we de camper ingeleverd. De beschadigde spiegel leverde, ondanks de vooraankondiging met foto’s, nog wel wat discussie op. Na overleg met de logistiek manager werd een volledige nieuwe spiegel in rekening gebracht : ruim €600. Ik voelde me redelijk gen**id voor een klein stukje kunststof dat er nota bene door iemand anders afgereden was. Ik denk zelfs dat ze het niet eens gaan repareren… Ook bleek dat de beide verhuurbedrijven dit niet met elkaar konden afwikkelen maar dat wij het eerst moesten betalen (lees: werd ingehouden op de borg), dan moeten indienen bij onze verzekering en dat zij dan op hun beurt moeten proberen het te verhalen op de tegenpartij. Wat een gedoe. Ik heb er overigens op advies van de dame die de camper innam ook een klacht over ingediend. Gelukkig hebben we nog contact met degene die tegen ons aangereden is en hij is aan zijn kant ook al bezig met de verzekering. Als het net zo lang duurt als de vorige keer dan hebben we misschien over 5 maanden ons geld wel een keer terug. Bah, dat wordt weer wekelijks bellen en drammen.

Ook de bonnetjes van de aangeschafte spullen die het camperbedrijf vergeten was mee te geven, zijn nog niet verrekend. Ik zou dit bedrijf echt niet aanraden!

We gingen met de taxi naar onze accommodatie in Edinburgh. De chauffeur was een praatjesmaker en legde uit dat Haggis een beest is met een varkenskop en verschillende lengte benen links en rechts. Heel lang verhaal maar het was allemaal zo uit z’n duim gezogen. We slapen zo’n 20 minuten buiten de stad, maar daardoor ook €200 goedkoper per nacht. De bus stopt voor de deur en met 20 minuten sta je zo in de oude binnenstad. Perfect. We sjouwden door de stad met zijn mooie oude historie, gebouwen en kastelen. Er was overal live muziek dus het was een gezellige bedoeling. 

In de stad stond ook William Wallace, de hoofdrolspeler uit de film Braveheart en een belangrijke Schotse patriot in de geschiedenis. Edwin ging nog even een gevecht met hem aan.

Vervolgens gingen we door naar het kasteel van de stad. We zagen het alleen vanaf de buitenkant, de kaartjes waren uitverkocht. Dus door naar Camera Obscura, The World of Illusions. Hier word je echt voor de gek gehouden door je eigen hersenen. Eerst moesten we een spiegeldoolhof door : om gek van te worden! Ook de caleidoscooptunnel zorgde ervoor dat je helemaal draaierig werd. Verder waren er heel veel optische illusies, echt heel leuk!

We konden lekker buiten lunchen en de beentjes begonnen al een beetje zwaar te worden, met alle trappen en klimmetjes. Om 16:30 uur had ik pas de Dungeons geboekt, maar we bleken ook wel eerder terecht te kunnen. Dat was echt hilarisch met veel humor, schrikeffecten en lugubere effecten en poppen en acteurs. We hebben ons ròt gelachen ! Geen foto’s helaas want dat was niet toegestaan. Als je ooit in Edinburgh bent, dan is dit echt een must!

Na een lekker drankje op een terras zijn we eerst maar terug gegaan naar het hotel. De eigenaar had onze loodzware koffers al twee trappen naar boven getild en we konden ons even opfrissen. We aten bij een Indiaas restaurant vlakbij de accommodatie en dat was heel erg lekker !

Morgen nog een dagje Edinburgh. Dan hebben we een foodtour geboekt met een local die ook het nodige over de geschiedenis van de stad zal vertellen. Zondag is het dan echt gebeurd met de vakantie. Vandaag is mijn nieuwe leaseauto geleverd en door de buurman in ontvangst genomen en maandag begin ik bij mijn nieuwe job. Uitgerust en met heel veel zin!

Laatste reisdag met de camper

Vandaag was een redelijk lange reisdag. Via de prachtig vallei bij Glencoe reden we door naar het Rest & Be Thankful uitkijkpunt. Een prachtige vallei omringd door bergen. Een prima punt om even te lunchen. We moeten per slot van rekening nog wat eten opmaken voordat we morgen de camper inleveren. Het weer was nog steeds prachtig dus we zijn even lekker in het zonnetje gaan zitten. Het leek wel Oostenrijk ofzo.

Daarna reden we zuidwaarts helemaal langs Loch Lomond. Daar was het zo druk met dit lekkere weer dat alle parkeerplaatsen zo vol waren dat we geen foto gemaakt hebben. 

Inmiddels zijn we gearriveerd op de laatste camping vlakbij het verhuurbedrijf. De koffers en tassen zijn zo goed als gepakt en morgen moeten we nog even alles lozen, legen, vullen en tanken. Dan staat nog 1,5 dag Edinburgh op het programma. 

Schotland heeft ons verrast. Bij vlagen deed het ons denken aan Canada en dat op een uurtje vliegen! De camper was super, maar wel wat groot, waardoor we soms hebben moeten kiezen iets niet te doen. Dus moeten we nog een keer terug met een kleiner vervoermiddel! Dan gaan we zeker wat kleinere eilanden meepakken en hopen we Storr te kunnen doen.

Laatste dag op Mull

Vandaag was onze laatste dag op Mull. Jammer, want we vonden Mull echt fantastisch: zo veel mooier dan Skye bijvoorbeeld. Het weer hielp natuurlijk ook wel mee. We willen echt een keer terug naar Mull, en dan meer van het eiland bekijken en nog een andere excursie doen. We moeten toch die otters een keer kunnen spotten! Dan gaan we echter wel met een auto, want deze camper is eigenlijk te groot om op Mull mee te manoeuvreren. 

Vanmorgen werden we op het fantastische plekje aan het water wakker en hebben we buiten ontbeten, luisterend naar de vele vogels en met de verrekijker op tafel, want verderop zat een arendsnest. 

Vandaag stonden nog standing stones op het programma. De eerste waren bijna niet te vinden, omdat we niet bij het visitor centre konden komen met de camper en via een andere parkeerplaats lopend ernaartoe moesten. We moesten ook nog eerst even wachten op een stier die ons op de weg tegemoet kwam lopen, maar vrij snel daarna vonden we een parkeerplaats en liepen we naar de stenen, genaamd Kilmore Standing Stones. De vijf stenen, waarvan er nog twee overeind staan, zijn ca. 4000-5000 jaar oud. Ze liggen niet in een rondje, zoals de meeste standing stones, maar in een rechte lijn naast elkaar. Ze zijn waarschijnlijk bewust uitgelijnd op de stand van de maan of de zon, en men vermoedt dat dat gebruikt werd om de wisseling van de seizoenen en de landbouwcyclus te bepalen. En het uitzicht vanaf de heuvel was geweldig!

Daarna gingen we, via smalle slingerende eenbaanswegen, door naar de Glengorm standing stones. Deze liggen prachtig in heuvelachtig landschap, nabij het (niet te bezoeken) Glengorm kasteel. Het zijn 3 stenen van ca. 4000 jaar oud, waarvan er twee waren omgevallen en ergens tussen eind 19e eeuw en 1942 weer rechtop gezet zijn. De stenen cirkel die eromheen ligt, is waarschijnlijk niet zo oud als de stenen. Het was een mooie wandeling ernaartoe door de groenen velden, met mooie vergezichten en blauwe lucht.

Met het oog op de klok besloten we toen vast wat af te zakken richting de boot. Niet dat het eiland zo groot is, maar over weinig kilometers kun je zomaar best lang doen als je steeds voor elkaar aan de kant moet. Edwin stelde voor om te gaan lunchen bij het tentje waar we op mijn verjaardag niet konden ontbijten omdat ze dicht waren. Goed idee! Omdat het ook een boerderijwinkeltje was, kochten we nog wat groenten voor in onze pasta vanavond.

Het laatste uurtje doodden we nog even bij een kasteel vlak bij de boot, vanaf waar je goed kon speuren naar wildlife in de lucht of in het water. We zagen een paar bruinvissen zwemmen, dus dat was leuk. Daarna door naar de boot, maar die had wat vertraging opgelopen dus konden we nog even snel een boodschap en een souvenir kopen bij de Spar aan de overkant van de straat terwijl we in de rij stonden. Op de boot zagen we nog een vijftal bruinvissen zwemmen en een paar zeehonden en raakten we aan de praat met een opa en oma die met hun kleinkind op pad waren. Daardoor was de tocht zo voorbij. Na aankomst in Oban moesten we nog een krap uurtje rijden naar de volgende camping, de voorlaatste alweer.  Een mooie camping, maar wel één met heel veel regeltjes. Op elke deur of alles wat je aanraakt, staat een sticker met wat je wel of juist niet mag doen. Dat vind ik altijd irritant.

Morgen rijden we via Glencoe en Loch Lomond door in de richting van Edinburgh, waar we vrijdag de camper in moeten leveren.  

Wildlife excursie op Ardnamurchan

Vandaag gingen we op pad met Megan. We moesten eerst weer de camper parkeren op de algemene parkeerplaats in Tobermory. Gezien het drama van gisteren, gingen we op tijd weg. Er was nog plek op de parkeerplaats en we kozen de minst slechte plek voor een camper van 7.5 meter. Dat betekende wel dat we de stoep volledig blokkeerden met de camper, maar dat in geval van nood in ieder geval wel hulpdiensten konden passeren. Er was echt geen beter alternatief te vinden op de hele parkeerplaats. Omdat we zo vroeg waren, hadden we tijd zat om een een bakje koffie te drinken op een bankje in de haven van Tobermory.

Om 9 uur moesten we ons melden bij de ferry terminal, waar overigens geldt: wie het eerst komt, mag mee. Ben je te laat en is de boot vol, dan moet je wachten op de volgende. Megan was onze gids en zou ons de hele dag over Arnamurchan leiden. De overige gasten kwamen uit Groot-Brittannië en Australië. Het was fantastisch weer! Op de boot zagen we meteen bruinvissen voor de boot uit zwemmen. Een goed begin. Ik had mijn hoop gevestigd op otters en roofvogels, maar de otters lieten zich niet zien op de plekken waar we ze gingen spotten. Eens kijken of we morgen nog wat meer geluk hebben, we hebben wat tips gekregen waar ze te vinden zijn. Op een andere plek zagen we een vinvis, die ik spotte en daarmee was ik de "hero of the day". Verder zagen we op diverse prachtige plekken ook een aantal reeën, rotspiepers, plevieren, scholeksters, Jan van Genten en veldleeuweriken. Heel mooi, maar allemaal wel heel ver weg, dus prima te zien met de verrekijker, maar lastig vast te leggen. 

Verderop zagen we in een mooie baai zowel de zeearend (de soort met de witte staart en kop) en de steenarend. Prachtige dieren!  In het binnenland zagen we ook nog heel veel herten.

We konden gelukkig op de boot weer mee terug, ondanks dat er al best een rij stond. Op de terugweg raakten we aan de praat met een paar Amerikanen uit North-Carolina, die zich kapot schaamden voor hun president. We kletsten de hele boottocht van een uur met ze. Aangekomen bij de haven van Tobermory namen we afscheid van de andere gasten en van Megan. 

Waar we zouden slapen vannacht, hadden we nog niet bedacht, maar ik had gisteren onderweg naar de watervallen een heel mooi plekje langs de kustlijn gezien voor 7 GBP per persoon en gezien het mooie weer leek me dat leuker dan een Park4Night plek in het bos. Dus gokten we het erop en reden naar de kust. En daar was nog plek. En wat voor een plek! Los van de koekoek die hier non-stop koekoekt, is het echt een heerlijke plek.

Een prachtig plekje letterlijk aan het water met een fantastisch uitzicht, waar we eindelijk eens lekker buiten konden eten, de aangeschafte wegwerpbarbecue konden gebruiken voor de lamskoteletjes, en waar we tot zonsondergang nog lekker bij een vuurtje konden zitten. Het Zweedse antimugmiddel lijkt ook best goed te werken tegen kleine Schotse rotmugjes, dus heel veel meer beten zijn er niet bij gekomen.

Morgen hebben we nog een vrij te besteden dag op Mull en pakken we einde middag de boot terug naar het vaste land. Eens kijken of we morgen nog ergens wat otters kunnen spotten!

Isle of Mull

Vanmorgen reden we als eerste weg bij de slaapplek, zonder ontbijt. De andere kampeerders lagen nog op 1 oor. Uiteraard heeft Edwin even voor me gezongen en ging hij bij de ferry op zoek naar koffie. Die vond hij uiteindelijk iets verder dan verwacht, maar daardoor smaakte het extra lekker.

Dit keer mochten we vóóruit de boot op en ik was blij dat we dat vooraf geboekt hadden, want de boot was vol. Het was een uurtje varen naar Mull en het was best aardig weer. Aangekomen op Mull was het plan om te gaan ontbijten bij een Farm House, maar die was vandaag helaas gesloten. Dus hebben we daar op de parkeerplaats in de camper maar ons eigen ontbijt klaar gemaakt. Werkt ook. 

Door naar Eas Fors Waterfall, een mooie waterval langs de weg. Een aantal dames ging zwemmen in de poel voor de waterval, want dat schijnt goed te zijn voor body & soul. Ons niet gezien!

Daarna maar naar de camping gereden. Daar wilden we nog even douchen en dan met een taxi of een bus naar Tobermory. Dat bleek nog niet zo'n hele makkelijke opgave. Bussen gingen maar 8x per dag en niet op de tijden die voor ons geschikt waren en de 4 taxibedrijven die we belden, hadden het allemaal te druk. Een teleurstelling, want we hadden een whiskyproeverij en een verjaardagsdinertje op het programma staan. Lopen was echt te ver, dus dan maar met de camper die kant op. Toen kwam de tweede tegenslag. Geen parkeerplek te vinden in het hele Tobermory voor een grote camper. Met toen we wilden opgeven en alles wilden afbellen, vroeg ik nog even aan een meneer in een geel hesje waar we in vredesnaam konden parkeren en die verwees ons naar een soort van inham in een woonwijk bovenaan de berg. Dat was onze laatste optie en daar was nog plek. Dus hup, het gevaarte geparkeerd en in snelle vaart lopend de berg af. Net op tijd voor de proeverij bij de Tobermory Distillery.

We kregen een uitvoerige uitleg over de whisky's, en konden vervolgens 4 whisky's proeven, waarvan er één GBP 175 per fles was. Edwin hield het bij ruiken, maar hij kreeg de whisky's in miniflesjes mee.

Na de proeverij was ik wel toe aan een sterke bak koffie, ik ben niet zo gewend aan overdag drinken en dan zeker geen whisky! Dat hielp en daarna gingen we door naar het restaurant nog weer een heuvel verderop. Met uitzicht op de haven aten we lekker o.a. vis en schaaldieren. Met de flesjes whisky in onze zak gingen we vervolgens terug naar de camper. Berg op! Pfff.

Eenmaal terug op de camping heeft Edwin in het laatste zonnetje nog even zijn eigen whiskyproeverij gedaan. Zo is het toch nog een beetje goed gekomen. 

Morgen gaan we, als soort van mijn verjaardagscadeau, een nature tour doen, op zoek naar otters, herten, roofvogels en veel meer. Ik ben benieuwd!