Vandaag was onze laatste dag op Mull. Jammer, want we vonden Mull echt fantastisch: zo veel mooier dan Skye bijvoorbeeld. Het weer hielp natuurlijk ook wel mee. We willen echt een keer terug naar Mull, en dan meer van het eiland bekijken en nog een andere excursie doen. We moeten toch die otters een keer kunnen spotten! Dan gaan we echter wel met een auto, want deze camper is eigenlijk te groot om op Mull mee te manoeuvreren.
Vanmorgen werden we op het fantastische plekje aan het water wakker en hebben we buiten ontbeten, luisterend naar de vele vogels en met de verrekijker op tafel, want verderop zat een arendsnest.
Vandaag stonden nog standing stones op het programma. De eerste waren bijna niet te vinden, omdat we niet bij het visitor centre konden komen met de camper en via een andere parkeerplaats lopend ernaartoe moesten. We moesten ook nog eerst even wachten op een stier die ons op de weg tegemoet kwam lopen, maar vrij snel daarna vonden we een parkeerplaats en liepen we naar de stenen, genaamd Kilmore Standing Stones. De vijf stenen, waarvan er nog twee overeind staan, zijn ca. 4000-5000 jaar oud. Ze liggen niet in een rondje, zoals de meeste standing stones, maar in een rechte lijn naast elkaar. Ze zijn waarschijnlijk bewust uitgelijnd op de stand van de maan of de zon, en men vermoedt dat dat gebruikt werd om de wisseling van de seizoenen en de landbouwcyclus te bepalen. En het uitzicht vanaf de heuvel was geweldig!
Daarna gingen we, via smalle slingerende eenbaanswegen, door naar de Glengorm standing stones. Deze liggen prachtig in heuvelachtig landschap, nabij het (niet te bezoeken) Glengorm kasteel. Het zijn 3 stenen van ca. 4000 jaar oud, waarvan er twee waren omgevallen en ergens tussen eind 19e eeuw en 1942 weer rechtop gezet zijn. De stenen cirkel die eromheen ligt, is waarschijnlijk niet zo oud als de stenen. Het was een mooie wandeling ernaartoe door de groenen velden, met mooie vergezichten en blauwe lucht.
Met het oog op de klok besloten we toen vast wat af te zakken richting de boot. Niet dat het eiland zo groot is, maar over weinig kilometers kun je zomaar best lang doen als je steeds voor elkaar aan de kant moet. Edwin stelde voor om te gaan lunchen bij het tentje waar we op mijn verjaardag niet konden ontbijten omdat ze dicht waren. Goed idee! Omdat het ook een boerderijwinkeltje was, kochten we nog wat groenten voor in onze pasta vanavond.
Het laatste uurtje doodden we nog even bij een kasteel vlak bij de boot, vanaf waar je goed kon speuren naar wildlife in de lucht of in het water. We zagen een paar bruinvissen zwemmen, dus dat was leuk. Daarna door naar de boot, maar die had wat vertraging opgelopen dus konden we nog even snel een boodschap en een souvenir kopen bij de Spar aan de overkant van de straat terwijl we in de rij stonden. Op de boot zagen we nog een vijftal bruinvissen zwemmen en een paar zeehonden en raakten we aan de praat met een opa en oma die met hun kleinkind op pad waren. Daardoor was de tocht zo voorbij. Na aankomst in Oban moesten we nog een krap uurtje rijden naar de volgende camping, de voorlaatste alweer. Een mooie camping, maar wel één met heel veel regeltjes. Op elke deur of alles wat je aanraakt, staat een sticker met wat je wel of juist niet mag doen. Dat vind ik altijd irritant.
Morgen rijden we via Glencoe en Loch Lomond door in de richting van Edinburgh, waar we vrijdag de camper in moeten leveren.
😘
BeantwoordenVerwijderen