Gisteravond hebben we onze nieuwe pannen ingewijd en lekker een biefstukje met krieltjes en spuitjes gegeten. Niets mis mee. De bewoonster van de boerderij kwam met haar hondje Goldie nog even 10 pond cashen en daarna hebben we nog even een stukje rondom de camperplek gelopen. Ik hoorde namelijk al een paar keer een fazant schreeuwen dus die wilde ik wel even spotten. Dat is gelukt: een mannetje in volle verenpracht. Ook zagen we in het veld vier reeën staan. Heel mooi! Na het eten kakten we vrij snel in. Om 19 uur UK tijd lagen we in bed en ondanks dat het bed vrij spartaans was, duurde het geen half uur voordat we sliepen. Gevolg was wel dat we vanmorgen om 6 uur aan het ontbijt zaten, na zo'n 10 uur geslapen te hebben. We voelden ons herboren en nadat we op creatieve wijze koffie gezet hadden, reden we om 7 uur weg, verder naar het Noorden richting de Highlands. Het eerste stuk was heel smal en er waren muurtjes direct langs de kanten van de weg. Edwin loodste ons veilig door de smalle straatjes richting de open velden. We zagen tientallen reeën in de velden en ook veel fazanten, waarvan helaas ook wel een aantal platgereden op de weg. Ze hebben kennelijk niet zo'n goed inschattingsvermogen m.b.t. wanneer over te steken.
We haalden onderweg nog even wat theedoeken en doekjes, want ook die waren ze bij het verhuurbedrijf vergeten. Zo'n hard koffiefilter hebben we nog niet kunnen scoren, dus daar moeten we nog naar op zoek. Dus toch maar even nog een bakje koffie gehaald bij de Starbucks.
Toen we een mooie weg reden in de Hooglanden, kwam iemand ons op een eigenlijk te smal gedeelte vrij hard inhalen. Edwin zag hem komen in zijn spiegel, en dacht al: nou, die komt er krap langsheen, zoveel ruimte is er niet... En dat bleek: met een klap tikte hij onze spiegel aan. Ik schrok me kapot, want ik had hem natuurlijk niet zien aankomen. Gelukkig stopte hij netjes, en de Duitser met huurauto gaf toe dat hij dacht dat er wat meer ruimte was en dat hij dat verkeerd had ingeschat. En dat hij goed was verzekerd. We hebben gegevens uitgewisseld, foto's gemaakt en onze reis verder vervolgd. Gelukkig is er alleen een stuk kunststof van de spiegel afgereden en functioneert hij nog prima.
Het volgende uitzichtpunt was ook prachtig. In de verte zagen we al besneeuwde bergtoppen en de temperatuur was zo'n 5 graden Celcius, maar met de koude wind erbij was er volgens mijn app een gevoelstemperatuur van -3 graden Celcius. Dat geloof ik graag!
We lunchten ergens op een parkeerplaats met prachtig uitzicht en vervolgden onze weg naar Loch Garten, waar we een wandeling wilden maken. De wegen zijn smal en niet echt goed, maar dat zijn we in onze verschillende campervakanties wel gewend. We kwamen nog langs een oude ruïne, Roy Castle, dat dateert uit de 12 eeuw. Ik vind dat soort ruïnes dus veel mooier dan kastelen die nog volledig intact zijn, dus hup regenjas aan (je weet maar nooit hier) en even de heuvel op.
Verderop parkeerden we bij het bezoekerscentrum van Loch Garten. We kozen voor de gecombineerde wandeling van de Pine Tree Trail en de Two Lochs Trail. Deze laatste ging langs Loch Garten en Loch Mallachie: beide zijn prachtig. We liepen door het bos, waar je kuifmezen, sijsjes en kruisbekken kon spotten. Ook de visarend schijnt zich daar nog wel eens op te houden. Behalve de sijs spotten we geen van allen. Wél hebben we heerlijk gewandeld en was het precies tijdens de wandeling droog. Je kunt sowieso geen pijl trekken op het weer. We hebben vandaag hagel, regen, en volop zon gehad. Maar we hebben niets te klagen, want steeds als wij wat buiten de camper ondernemen, is het droog.
Inmiddels staan we op Oakwood campground, waar we ontvangen werden door een hele leuke, enthousiaste vrouw. Zij kon de hamburgerfoodtruck op de camping van harte aanbevelen. Nou, dat hoef je Edwin niet twee keer te zeggen, dus dat wordt geen spaghetti vandaag. Morgen dan maar.... Het plekje is prima, het is rustig op de camping, de vogels fluiten en we kunnen vanavond even lekker douchen.
😘
BeantwoordenVerwijderen