Laatste dag Schotland

Vandaag was dan toch echt de laatste dag in Schotland. Jammer maar helaas. Na een flinke nacht in een beter bed dan in de camper hebben we even ontbeten verderop in een cafeetje. Edwin ging voor een Schots ontbijt compleet met haggis, worst, black pudding en bonen. Ik koos wat neutralers. Daarna gingen we door met de bus naar Calton Hill vanaf waar je een fantastisch uitzicht hebt over de stad. Je kon ook naar de oude vulkaan wandelen maar na een dag slenteren in Edinburgh en alle trappen naar Calton Hill wilden onze benen niet meer zo ver bergop. Dus hebben we bij het uitzichtpunt even lekker in het zonnetje van het uitzicht genoten. 

Daarna zijn we toch weer naar de oude binnenstad gegaan. Beetje slenteren, terrasjes pakken en kijken bij alle straatartiesten. William Wallace was er ook weer maar nu waren er heel veel straatartiesten, niet alleen met de doedelzak maar ook met gitaar en er waren mensen in de weer met vuur en met goocheltrucs. Een gezellig geheel en het weer werkte ook mee: we hadden slechts een paar druppels.

We bezochten ook nog de St. Giles' kathedraal waar ook Queen Elizabeth in 2022 opgebaard heeft gelegen. Een prachtige kerk met mooie hoge bogen en mooi glas in lood.

Om half 4 hadden we een foodtour geboekt met een local die ons een aantal echte Schotse dingen liet proeven : haggis, tatties & neeps (haggis met aardappelpuree en koolraappuree), cullen slink (soep met gerookte vis, aardappelen, ui en crème), cranachan (een toetje met framboos, honing, havermout, whisky en slagroom), een scotch pie met een harde korst en gemalen vlees en white pudding (havermout, uien, rund / varkensvet) met typisch Schotse worchester/ azijnsaus. Verder dronken we Iron Brew (irn bru) - mierzoet - en uiteraard whisky in een bar met livemuziek.

Omdat we vrij vroeg klaar waren met de foodtour had de gids nog tijd om ons nog wat te laten zien van de stad: de Grass Market waar vroeger mensen opgehangen werden, de drie restanten van de stadsmuren en de hond Bobby, die na het overlijden van zijn baasje, een agent, 14 jaar op zijn graf bleef slapen. Er is een standbeeld van het beest geplaatst dichtbij het graf van de agent en je kunt over de neus van het beest wrijven voor geluk. Ik heb het even bij een foto gehouden.

Na de foodtour hebben we nog een allerlaatste drankje gedronken op de Royal Mile, bij een kroeg genaamd Angels wit Bagpipes en zijn we met bus 7 weer naar onze accommodatie gegaan. 

Daar hebben we de laatste spullen ingepakt. Morgen vliegen we naar huis met een hoop mooie herinneringen en verhalen op zak. Dan begint maandag het echte leven weer en kunnen we uit gaan kijken naar onze volgende roadtrip in oktober.